Tesla’ya Benzinli Motor Takan Şirket İflas Etti: 37 Milyon Dolar Borç

Avrupa’daki otomobil fuarlarının tanıdık isimlerinden biri olan ve Tesla elektrikli araçlarını benzinli hibritlere dönüştürerek ünlenen Avusturyalı mühendislik firması çöktü. Obrist Group bünyesindeki üç şirket iflas sürecine girdi; toplam yükümlülükler yaklaşık 31,8 milyon euro, yani kabaca 37 milyon dolar düzeyinde ve ortada bir yeniden yapılandırma planı bulunmuyor.

Eylül sonunda Vorarlberg’deki Feldkirch Bölge Mahkemesi, merkezleri Lustenau’da bulunan Obrist Powertrain GmbH ve Obrist Technologies GmbH hakkında, şirketlerin kendi başvuruları üzerine iflas sürecini başlattı.

• Powertrain biriminin yükü: “HyperHybrid” menzil artırıcı konseptinden sorumlu Obrist Powertrain, 34 alacaklıya yaklaşık 18,85 milyon euro borçlu ve başvuru sırasında yalnızca dokuz çalışanı kalmıştı.
• Patent şirketi: Grubun metanol üretimi ve CO2 yakalama alanındaki fikri mülkiyetini elinde tutan Obrist Technologies, 10 alacaklıya karşı yaklaşık 6,08 milyon euro borç taşıyor ve tüm personelini çoktan çıkarmış durumda.
• Alman iştiraki: Grubun Lindau’daki satış ve geliştirme kolu Obrist DE de iflas etmiş durumda; bildirilen yükümlülük yaklaşık 6,8 milyon euro.
• Kurtarma girişimi yok: Her iki Avusturya şirketi de mahkemeye ne faaliyetin sürdürülebilmesinin ne de yeniden yapılandırmanın mümkün olduğunu bildirdi ve derhal kapanmayı kabul etti. İklimlendirme ile termal yönetim parçaları üreten ve yaklaşık 30 kişiyi istihdam eden ana şirket Obrist Engineering ise başvuru kapsamında değil.
• Belirtilen nedenler: Kurucu Frank Obrist, yıllara yayılan yüksek geliştirme maliyetlerini, sonuçsuz kalan yatırımcı görüşmelerini ve Avrupa otomotiv sektöründeki krizi işaret etti. Alacaklı koruma kuruluşu AKV ise bir etken daha sıraladı: Avrupalı üreticilerin tamamen elektrikli araçlara yönelmesi.

Neden Önemli?

Obrist’in vitrin gösterimi, batarya paketi 17,3 kWh’e küçültülmüş ve ön bölmeye 40 kW gücünde iki silindirli bir jeneratör yerleştirilmiş bir Model 3’tü; toplam menzil 1.000 km olarak açıklanıyordu. Şirket 2020’de bu aktarma organının adı verilmeyen bir “uluslararası ortak” için lisanslandığını, sistemi kullanan araçların 2023’te üretime gireceğini ve seri üretimde maliyetin yaklaşık 4.500 euro olacağını duyurmuştu. Ne ortak hiçbir zaman açıklandı ne de bir araç yollara çıktı.

İletişim dili zamanla daha da büyüdü: “aFuel” adı verilen sentetik metanolle çalışan bir Model Y prototipi, iklim-pozitif sürüş iddiaları ve nihayetinde Namibya, Mısır, Tayland ile ABD’de metanol tesisleri için Abu Dabi merkezli bir fonla duyurulan ittifak. Buna paralel olarak firma, AB’nin 2035’te yeni içten yanmalı araçları yasaklama kararının yeniden ele alınması için Brüksel’de uzun süre lobi yaptı ve teknolojisini Avrupa sanayisi için bir can simidi olarak sundu.

Menzil artırıcılar aslında marjinal bir fikir değil; EREV’ler Çin’de güçlü satış rakamlarına ulaşıyor ve başka pazarlara da yayılıyor. Aradaki fark, Obrist’in lisanslama vaatlerinden teslim edilmiş bir ürüne hiç geçememesi ve çözmeyi hedeflediği sorunun — sınırlı elektrikli menzil — bataryalar ucuzlayıp elektrikli modeller geliştikçe her yıl küçülmesi. Şirketin kendi iflas başvurusu bile sektörün elektrikliye kaymasını başarısızlık nedenleri arasında sayıyor.