VW'nin Elektrikli Satışları Patladı, Kârı Eritiyor: İşte Ters Mantık

Volkswagen’in elinde tuhaf bir denklem var: milyarlarca dolar harcayarak geliştirdiği elektrikli modeller nihayet bayilerden çıkıyor — ama sonuç bilançoda daha büyük bir delik. Daha fazla satış, daha az para. Grubun bu hafta ortaya koyduğu tablo tam olarak bu.

Küresel ölçekte geçen çeyrekte 209.100 elektrikli araç teslim edildi; bu, bir önceki yılın aynı dönemine göre %19,6 artış demek. Kağıt üzerinde başarı hikayesi. Kâr tablosuna gelince iş değişiyor.

Asıl Sorun Marjlarda

Kısaca söylemek gerekirse VW, elektrikli bir araçtan benzinli ya da dizel bir modelden kazandığından daha az kazanıyor. Mali İşler ve Operasyon Direktörü Arno Antlitz bunu süslemeden dile getirdi: grubun elektrikli araçlarına gelen güçlü talep rahatlama değil, ek baskı yaratıyor — çünkü araç başına kârlılık henüz istenen yerde değil.

En çarpıcı rakam şu: dokuz ayın sonunda özel kalemler öncesi faaliyet kâr marjı %3,8. Antlitz’in değerlendirmesi net — bu oran, VW’nin geleceğe istediği hızda yatırım yapmasına yetmez.

“Zaman kaybetme lüksümüz yok; hızlı ve kararlı adımlar atmak zorundayız.” — Arno Antlitz, VW Group Mali İşler ve Operasyon Direktörü

Hasarın boyutu çeyrek raporunda da görünüyor. VW Group, üçüncü çeyrekte 6,6 milyar dolar faaliyet zararı yazdı. Bu, Dieselgate skandalının patlak verdiği 2015’ten bu yana en kötü üç aylık performans.

Suç Sadece Elektriklilerde Değil

Tüm faturayı elektrikli ürün ailesine kesmek kolaycılık olur. Aynı anda grubu aşağı çeken başka ağırlıklar da var:

• Çin: VW için hızla daralan bir pazar; muhtemelen en büyük baş ağrısı.
• ABD tarifeleri: Atlantik’in öte yakasında maliyetleri artıran yüksek ithalat vergileri.
• Porsche değer düşüklüğü: Spor otomobil markasındaki iştirakin bilançoda yarattığı kayıp.
• Tek seferlik giderler: Aynı döneme düşen ve 9 milyar dolara yaklaşan istisnai kalemler.

Yani tek bir ürün kararının yol açtığı kötü bir çeyrekten değil, birbirine eklenen bir fırtınadan söz ediyoruz.

Henüz Gerçekleşmeyen Vaadin

Elektrikli araçlar lehine kurulan eski argüman hâlâ geçerli: daha az hareketli parça, daha sade montaj, teoride daha düşük üretim maliyeti. Sorun zamanlamada. Geliştirme giderleri şu an devasa, batarya fiyatları hâlâ aşağı yönlü seyrediyor ve fabrikaların verimlilik eşiğini yakalaması için hacme ihtiyacı var.

Tesla ve birkaç Çinli üretici, bu işin kârlı yapılabildiğini gösterdi. Klasik otomotiv devleri ise daha tırmanışın başında — ve VW, küresel yarışta kalabilmek için yeni modellere agresif biçimde para harcamayı sürdürmek zorunda.

Bir de siyasi boyut var ki atlamamak gerek. Zayıf elektrikli marjların gündeme geldiği an, grubun Brüksel’de CO2 kurallarının gevşetilmesi için bastırdığı döneme denk geliyor. Bundan ne çıkarılacağı okuyucuya kalmış.

Alıcı tarafında bugün pek bir şey değişmiyor. VW içinse on yılın asıl sorusu şu: daha çok elektrikli satmak mı, her birinden daha çok kazanmak mı? Şu an ilkini yapıyor — ikincisi olmadan.