Leipzig'de Hidrojenli Çöp Kamyonları Sınavı Geçemedi: Bataryalı Filolar Yola Devam Ediyor

Leipzig’in hidrojenli çöp toplama denemesi sert bir gerçekle yüzleşiyor. Kent, 2024’te toplama filosunun yaklaşık üçte birine denk gelen 16 adet FAUN BluePower yakıt hücreli çöp kamyonu satın aldı. Ancak aradan geçen iki yılda bu araçlar göreve yalnızca %45,6 oranında hazır olabildi. Geleneksel dizel kamyonlarda bu oran %80 civarında seyrediyor. Arızalar, bakım ve onarım süreçleri hidrojen filosunu beklenenden çok daha sık garajda tuttu; açığı kapatan ise üreticinin sağladığı konvansiyonel yedek araçlar oldu. Özel olarak kurulan hidrojen dolum altyapısı bile kamyonları güvenilir biçimde sahada tutmaya yetmedi.

Asıl sorun, çalışan bir deneme ile çalışan bir filo arasındaki uçurumda yatıyor. Çöp toplama aslında teknoloji gösterisi değil: güzergâhlar kısa ve öngörülebilir, araçlar her gece aynı depoya dönüyor, şarj pencereleri belli ve dur-kalk trafiği rejeneratif frenleme için bol fırsat sunuyor. Bataryalı elektrikli çöp kamyonları bunu ölçekte kanıtlamış durumda. Kopenhag yıllar önce onlarca aracı hizmete aldı, Westminster 45 araç ve özel bir elektrikli depo taahhüdü verdi. Kuzey Amerika’da Republic Services 250’den fazla elektrikli toplama kamyonu işletiyor ve 2026 sonuna kadar 300’ü aşmayı hedefliyor. Çin’de hâlihazırda binlerce araç günlük görevde. Bunlar artık pilot program değil, sıradan filo alımları.

Hidrojenin kayda değer bir başarı örneği de var: Freiburg, 22 yakıt hücreli çöp kamyonunu işletiyor ve yedeklilik için ikinci bir hidrojen istasyonu kurarken yerel üretimi de geliştiriyor. Bu, kararlı bir kentin hidrojenli toplamayı çalıştırabileceğini gösteriyor; ama aynı zamanda küçük bir filonun bile ne kadar altyapı gerektirdiğini ortaya koyuyor. Uygulanabilirlik ile rekabetçilik aynı şey değil ve Leipzig’in rakamları yakıt hücreli çöp kamyonlarının ticari bir çözüm olmaktan hâlâ uzak olduğunu düşündürüyor.

Gerçek sınav ise bir salı sabahı gelip çatıyor: Teknoloji ne kadar yeni olursa olsun, çöplerin toplanması gerekiyor. Leipzig’in iki yıllık verisi, tekrar siparişler, tedarikçi sürekliliği ve hidrojenin ağır hizmetin bu köşesinde bataryalarla gerçekten yarışıp yarışamayacağına dair zor soruları gündeme getiriyor.