BMW Nazca: V12 Motorlu Orta Motorlu Süper Otomobil Neden Üretilmedi?

1991’de Italdesign, Tokyo Otomobil Fuarı’na çarpıcı bir orta motorlu makineyle çıktı: BMW Nazca M12. Efsanevi tasarımcı Giorgetto Giugiaro’nun oğlu Fabrizio Giugiaro’nun kaleminden çıkan araç, stüdyonun daha önceki Bugatti ID90 çalışmasından izler taşıyor ama o fikri çok daha agresif, yarış odaklı bir yöne çekiyordu: uzun bir gövde, geniş cam yüzeyler ve Group C dayanıklılık yarışçılarını hatırlatan, yere yapışık bir ön bölüm.

Mühendislik tarafı da en az tasarım kadar iddialıydı. BMW’nin rüzgar tünelinde geliştirilen otomobil, yaklaşık 0,26’lık bir sürtünme katsayısına ulaştı — 1991 model bir orta motorlu konsept için dikkat çekici bir değer. Karbon fiber hem gövdede hem de yapıda yoğun biçimde kullanıldı; ön bölüm ve motor kapağı tek parça halinde kalıplandı ve ağırlık yaklaşık 1.100 kilogramda tutuldu. Güç, 850i’den alınan 5,0 litrelik BMW V12’sinden geliyordu ve yaklaşık 295 beygir üretiyordu. Kağıt üzerinde mütevazı bir rakam; ancak bu kadar hafif bir gövdede, çok daha ağır olan 8 Serisi’nin asla ulaşamayacağı bir potansiyel anlamına geliyordu. En ilginç detaylardan biri de kapılardı: alt kısımlar normal şekilde açılırken cam bölümler yukarı doğru kalkıyor, otomobile savaş uçağı havası veriyordu.

Bir yıl sonra Italdesign, Nazca C2 ile sahneye döndü; bu bir makyaj değil, gerçek bir evrimdi. Ön bölüm yeniden tasarlandı, farlar BMW böbrek ızgarasının yanına taşınarak marka kimliği belirginleştirildi. Ardından Alpina, 5,0 litrelik V12’yi yaklaşık 345 beygire çıkardı; böylece iddia edilen maksimum hız 311 km/s’e yükseldi ve ağırlık yaklaşık 100 kilogram azaldı. Son bölüm 1993’te geldi: Monaco’daki Formula 1 hafta sonunda tanıtılan Nazca C2 Spider. Çıkarılabilir cam tavan panelleri, güçlendirilmiş devrilme çubuğu, yeniden şekillendirilmiş gövde ve 850CSi’den alınan 5,6 litrelik V12 — yaklaşık 375 beygir ve altı ileri manuel şanzıman.

Peki bunların hiçbiri neden bayilere ulaşmadı? Cevap büyük ölçüde M1’de saklı. BMW’nin ilk gerçek süper otomobili, Lamborghini’nin dahil olduğu karmaşık bir projeydi; gecikmeler ve değişen yarış kurallarıyla boğuştu ve şirketin beklediği ticari başarıyı bir türlü getirmedi. 3, 5, 7 ve 8 Serisi’nden oluşan kârlı ve güçlü bir ürün gamına sahip olan BMW için düşük adetli, karbon fiber gövdeli bir egzotik, net bir iş gerekçesi olmadan maliyet ve risk anlamına geliyordu. BMW, Italdesign’ın Nazca’yı geliştirmesine izin verdi ama üretim için asla yeşil ışık yakmadı. Geriye markanın en büyük ‘acaba’larından biri kaldı: Ferrari 512 TR, Lamborghini Diablo, Bugatti EB110 ve Jaguar XJ220’nin karşısına dikilebilecek, hafif, İtalyan tasarımlı, Alman mühendislik harikası bir V12 süper otomobil.